تقدیم به روح سبز خسرو شکیبایی در چهلمین روز عروجش. *** سلام! حال همهی ما خوب است . ملالی نیست جز گم شدن گاه بگاه خیالی دور...چقدر دور شدی خیال محال. چهل روز مگر چقدر است؟ یادت میآید رفته بودی خبر از آرامش آسمان بیاوری!؟ آن شب که تو رفتی،باز آسمان آبی بود. باز تمام شهر خلوت بود.خاموش به رساترین شیونِ آدمی،گریبانی برای دریدنِ این بغضِ بیقرار. جمعه تو را از روزهای هفته ی ما ربود. از دل دل کردنهای هامون تا ترانهی دلنشین خواهران غریب،پری وکیمیا. همسفر همیشهی عشق ...روحت سبز . راستی حالا بگو نشانی خانهات کجاست؟یادت هست؟ گفتی نشانی میهن من همین گندمِ سبز.همان کوچه باغی که از خواب خدا سبزتر است. آشنا آمدی و غریب رفتی! اما ما که خوب میشناسیمت. *نان و نمک مرگ را خورده ای که باز نمی آیی ! اگر نه، حرمت نگاه می داشتی و از شیشه ی قاب رد می شدی به خاطر ما که جوانی مان در تصویر تو قاب شده بود تو به اندازه ی ما عاشق بودی -به اندازه ی ما ساده لوح.ناشکیبا می دانیم-باز نخواهی آمد-ما همه می دانیم. اینکه چهل روزست!چهل سال بعد هم ما داغدار یکی از خودمانیم* دیگر سراغت را از گلدانِ شکسته بر ایوانِ تیرماه نخواهیم گرفت. میدانیم به سروقت خدا رفتی.گفته بودی به دیدار کسی میروی در آن سر عشق. حالا دیدارِ ما به نمیدانم آن کجای فراموشی. دیدار ما به همان ساعتِ معلوم دلنشین. تا تو باور کنی که دیگر ملالی نیست! نه.یادمان نرفته!نامه باید کوتاه باشد.بی حرفی از ابهام. از نو برایت مینوسیم: حال همه ی ما خوبست اما تو باور مکن... 
باد میرفت به سروقت چنار...من به سروقت خدا می رفتم *** متن:نامه ها-نشانی ها(علی صالحی)صدای پای آب(سهراب سپهری)*امید سرگیجه عکس:.بردال تدوین: سفالین.ویرایش:شازده خانوم.طرح اولیه:ایران.تی.وی طرح اتحاد سبز کار مشترکی بود از:ناصریا- غریب نیلی-سرگیجه -شازده خانوم- سفالین- فریاد بیصدا- عموپرویز- دنیای نقره ای من-شهرمترسکی- یادداشت های یک فیلمساز- حرام جوهر- داریوش مهرجویی- فروتن- پدرناخوانده تمام ناتمام من- استادکیمیایی- رهگذر- حفره- ترانه های میثاق- خیلی دورخیلی نزدیک- دلتنگیهای تدوینگر- شهرام حقیقت دوست ـ آونگ خاطره های ما - حکایتهای شهربانو - بی من نشو وشیداعارف عزیز ( که زحمت جمع آوری لینک ها را به عهده داشت) که همزمان در چهلمین روز عروج خسروشکیبایی (پنجشنبه ۷ شهریورالی شنبه۹ شهریور) در صفحه ی اول وبلاگ هایشان درج و همراه با عشقی سبز تقدیم روح استاد خسرو شکیبایی گردید. |